Zorgelijke zorg…

Ja, ik ben één van die velen die zich zorgen maakt om de zorg. Als ik hoor en zie hoe er visieloos wordt gekort op budgetten, dan krijg ik de schrik van mijn leven. Ik denk dan: wat als ik nu zorg nodig heb?

Als ik hoor dat huisartsen het werk moeten doen, wat eerst medisch specialisten hebben gedaan, denk ik: mooi. Specialistische zorg dichtbij huis. Maar als ik dan hoor dat zij daarvoor nog niet eens 20% krijgen van het bedrag wat medisch specialisten zouden krijgen, heb ik daar toch moeite mee. Want zeg nu zelf: het lijkt dan wel of de huisartsen de dumphal van de specialistische zorg zijn geworden.

Wat mij ook blijft bevreemden is dat de huisartsenzorg 94 % van de totale zorg op zich neemt, en dat de kosten ± 6 % is van de totale zorguitgaven en dat de minister met veel wantrouwen de huisartsenzorg benadert. In de wet staat geschreven dat huisartsen concurrenten van elkaar zijn.  Daardoor mogen ze niet met meer dan 8 huisartsen tezamen onderhandelingen voeren met zorgverzekeraars. Dit is zo enorme onzin, omdat:

Huisartsen geen concurrenten van elkaar zijn omdat zij de basiszorg leveren en dit wijkgebonden doen. Ze hebben te maken met richtlijnen van het aantal patiënten die zij in de praktijk mogen hebben. Tevens bieden zij de zorg aan volgens de richtlijnen bereikbaarheid en beschikbaarheid. Omdat ook de zorg die huisartsen bieden laagdrempelig is, is de vertrouwensband tussen patiënt en zorgprofessional cruciaal en de ‘Klik’  tussen patiënt en huisarts is daarom belangrijk. De mens is uniek en zal daarom bij zijn/haar karakter een laagdrempelige vertrouwenspersoon uitzoeken.

Maar eigenlijk geldt de professionele vertrouwensband voor elke relatie tussen patiënt en zorgprofessional in de zorg.

Als we naar de PGB kijken; het is toch niet meer normaal dat de betalingen van zorgverleners bijna half mei nog niet of nog niet geheel is geregeld. De ambitie van de staatssecretaris heeft toch gefaald?

Ook naar nieuwe beschikkingen kijkend, zie je dat veel zorgverzekeraars de PGB afkeuren en vinden dat er ZIN voor in de plaats moet komen. Eigen regie in de zorg, wat het kabinetsbeleid voor ogen heeft, komt hierdoor te vervallen. Wat triest is. Eigen regie maakt de mens zelfredzamer. En zelfredzaamheid is van belang om het vertrouwen van de patiënt in zichzelf te vergroten. Dus… blijf af van de PGB!

De uren van ondersteuning van ouderen, zoals huishoudelijke hulp, wordt tot het uiterste naar beneden afgeroomd. Hierdoor wordt het kabinetsbeleid, om ouderen meer thuis te laten wonen, onder druk gezet. De kans is groot dat de vereenzaming onder ouderen zal toenemen. Depressieve klachten zullen meer worden bij ouderen.  Gaan wij zo met de ouderen om die ook voor ons land hebben gezorgd?

Zo zijn er nog vele voorbeelden te noemen.  Het huidig kabinetsbeleid aangaande de zorg is zorgelijk. Ik hoop dat snel het roer omgaat en een andere minister en staatssecretaris aan het roer gaan staan.

Dit is geschreven door Eugénie Godeau en verscheen eerder op wordpress.com

Het was feest in de straat

Het was feest in de straat en alle buren waren aanwezig. Sommige buren hadden de straat mooi schoon gemaakt en er zouden toespraken komen en ook muziek.

Op afgesproken tijd kwamen de buren bijeen en sloegen zich trots op de borst omdat zij ook hadden bijgedragen aan het feest.

Buren die jaren met elkaar overhoop hadden gelegen dronken samen wijn en wiegde mee op de tonen van het orgel wat speciaal voor deze gelegenheid uit de mottenballen was gehaald.

Vanuit mijn raam keek ik naar de feestende gemeenschap en er drong zich een bittere gedachte aan mij op: nee ik zou mij niet aansluiten bij de feestende gemeenschap.

Het was feest in de straat, maar alle vlaggen konden de kogelgaten in de muren niet verhullen. Nog de beelden die zich in mijn hoofd hadden vastgezet. Beelden van mensen die uit hun huizen waren gesleurd en in vrachtwagens als vee werden afgevoerd. Mijn grootouders hadden mij deze verhalen zo vaak verteld dat het een levendige film was geworden die zich nog vaak in mijn gedachten afspeelde. Het verhaal van kleine Ies die met zijn Polenpet mee moest ondanks de smeekbeden van mij oma.

Ik zag de buren, die nu heer en meester waren van een prachtig oud pand, vrolijk het glas heffen met de buurman die mij verleden week nog vertelde dat hij op de PVV stemde want al dat islamitische tuig maakte de buurt kapot. Dat pand was in het bezit van hun familie gekomen doordat de oorspronkelijke joodse bewoners op transport waren gezet. Wat zij aan schatten in hun huis hadden was buit van het 'pulsen'.

Toen er een paar joodse bewoners terug kwamen na de bevrijding waren zij alles kwijt en niemand die zich daar aan stoorde. 

Het was feest in de straat maar niet voor mij. Hoe kan je bevrijding vieren als je mensen nog steeds gevangen wil houden met dezelfde fascistische ideeën als in W.O. II? Voor mij waren die kogelgaten het bewijs waar fanatisme, haat en uitsluiting toe kunnen lijden.

Het kan voor mij pas feest in de straat zijn als wij bij die kogelgaten zweren dat het nooit meer zal gebeuren om medemensen met haat te bejegenen en wij elkaar niet zullen uitschelden of vernederen. Wij hoeven het niet eens met elkaar te zijn, niets menselijks is ons vreemd, maar wij kunnen wel elkaar respecteren en vooral elkaars standpunt en geloof. Laat het een feest worden van begrip en respect en dan kom ik achter de gordijnen vandaan en vier het feest mee.

Ziek zijn van de ziektekostenverzekering!

Daar sta je dan als een sociaal mens die het beste met zijn patiënten voor heeft. Een beroep waar je dag en nacht mee bezig bent en dat doet met hart en ziel. Helaas, dat is niet genoeg meer want je moet ook een koele rekenaar zijn die op de centjes let en niet het welzijn van de patiënt.

Wij, de patiënten, lopen gevaar om afgerekend te worden op ons ziektebeeld want de verzekeraar wil inzage in onze dossiers om de arts te controleren. Zo hebben zij ook gelijk een overzicht wat 'dure patiënten' zijn en wie niet. Dan kunnen zij stoppen met bepaalde geneesmiddelen te vergoeden.

Dit is catastrofaal beleid opgesteld door onze volksvertegenwoordigers die af en toe, naar het schijnt, ook nog belang daarbij hebben.Het is tijd dat wij het niet langer pikken en in opstand komen. Spreek de politiek aan van hoog tot laag en bombardeer ze met uw rekeningen en laat ze weten dat wij het oneens zijn.

Lees het stuk hieronder en zie wat er zich afspeelt en huiver want dit is, naar mijn mening, nog maar het begin!





http://medischcontact.artsennet.nl/archief-6/Tijdschriftartikel/148396/De-materiele-controle-van-een-huisarts.htm

"Jesuispartial"

"Jesuischarlie". Hoe vaak hebben we dat niet in de media gezien ?

Moslims werden aangekeken en afgerekend op een daad die niets met moslims hier of waar ook ter wereld te maken had. Het vanzelfsprekende : jullie moeten je verontschuldigen voor terroristen.  Nu heeft iedereen die koe leeg gemolken en draaien we deze munt om als ik vraag: “Westerse wereld " Wat heeft u gedaan voor Nigeria en waar stond u in deze kwestie?  

Negen van de tien keer valt er een oncomfortabele stilte met een waarheid rond dit onderwerp die niet gezegd of gehoord mag worden.

"Jesuischarlie" was een reactie om “ons” recht te verdedigen.

Het westen is een 'bully' die niet vaak in hun gezicht wordt geslagen en daarom gaan we verder met reageren alsof niemand ons iets kan maken.  De rest van de wereld is barbaars, 'waterboarding' doen wij niet in het westen (technisch is dat ook correct en meestal is het in opdracht van het westen op niet westerse grond)

“Jesuischarlie” is het protest tegen het afpakken van een van de privileges van westerse landen.

Wat alleen geldig is als je dezelfde mening deelt in als het westen. Vraag maar aan de ontslagen Siné, voormalig werkzaam bij Charlie Hebdo,  die kan er van meepraten.

In Nederland gingen mensen ook massaal de straat op om hun privilege te beschermen. Mark Rutte ging naar Frankrijk stoer doen met de rest van de leiders en mocht ook mee in de grote mars mee  lopen.  De boze, witte man was massaal aanwezig in deze discussie. Zonder enig respect werd er een blik bier leeg geschonken over een moslima en kreten als: “Hoe zouden ze het vinden als wij eens mannen sturen om hun moskee kapot te schieten met een ak-47” waren aan de orde van de dag.

Maar nu komt het nieuws over de massamoorden en aanslagen van Boko Haram in Nigeria.

Het valt stil in het westen…geen blikken bier over Boko haram strijders of dreigen met AK-47 om ze eens goed “aan te pakken”.  Waarom niet ? Simpel. Het westen heeft Afrika als onafgemaakte bouwput afgeschilderd waar ongelukken nou eenmaal gebeuren.

'Onze' beperkte “vrijheid  van meningsuiting” was niet in geding.

Wij zijn niet in gevaar, geen witte levens zijn verloren gegaan.

We hoeven niet bang te zijn op straat omdat het lekker ver weg is dus roepen wij in koor: "Jesuischarlie".

Dit is geschreven door @NineGmusic en valt onder zijn verantwoordelijkheid.

Een tevreden en sociaal 2015

Beste mensen

Alweer een jaar voorbij en een zwaar jaar. Het leven is hard geweest voor velen en ik hoop dat het makkelijker zal worden maar helaas......
Keuzes werden gemaakt en belangen werden afgewogen en ook dit jaar weer trok de zwakste aan het kortste eind.

Misschien kunnen wij met z'n allen afspreken dat wij het in 2015 anders doen en de zwaksten beschermen en mededogen tonen aan wie het nodig hebben.
Daarom: weg met discriminatie en buitensluiten van bevolkingsgroepen. Laat mensen in hun waarde en gooi een traditie van een eeuw oud weg omdat ze discriminerend is.
Een beter leven voor zij die chronisch ziek of gehandicapt zijn en ook voor al die ouderen die in een gat vallen omdat zij geen hulp meer krijgen in het nieuwe jaar.
Denk ook even aan al die mensen die werkeloos zijn/worden en die (gedwongen)  naar de bijstand moeten.
Respecteer ieder leven op aarde en bescherm de aarde!
Het zou zo mooi kunnen zijn.

Wat de politiek betreft is de toon al gezet met de zogenaamde laatste woorden van Willem van Oranje: “Mijn God, mijn God, heb medelijden met mij en met dit arme volk". Woorden die waarschijnlijk nooit gesproken zijn net zoals de politiek vaak beloftes niet waarmaakt.


Hoe dan ook ik wens iedereen een tevreden en sociaal


                                                      2015

Anaïs

Piet doet verdriet

Ieder jaar om deze tijd begin ik weer angst te krijgen want nog even en de gekte breekt weer los. Mensen verdringen elkaar in winkels om de grootste en duurste cadeaus te kopen in de hoop er ook iets moois voor terug te krijgen van: Die goede lieve Sint.

 In deze tijd van armoede en oorlog hoor ik van veel mensen dat 'ons mooie feest' daar niet onder mag lijden. Op de televisie zie ik kinderen met honger waar de regering echt geen Sinterklaas voor speelt. Kinderen in Syrië die alles achter zich moeten laten en op de vlucht zijn in doodsangst dat zij en hun familie het niet overleven. Vreselijk! Als je deze mensen vraagt om te tekenen voor het goede doel dan: ho maar. Ze zijn niet thuis doen niet aan dat soort 'zaken'.

Dan verschijnt er een petitie om zwarte Piet zwart te houden en ja: ze tekenen graag want dat is toch zo belangrijk. Het idee dat wij tegemoet zouden komen aan een minderheid die zich hierdoor niet prettig voelt is niet zo belangrijk. Nee het is 'onze' traditie en wij zijn er trots op. Trek een schertsfiguur een mooi pakje aan en laat hem krom praten en wij zijn verkocht. Hoe zit het dan met de Somaliër die het Nederlands niet goed machtig is? Die vinden wij dom en onwaardig om onze mooie zuivere grond met zijn zwarte poten te betreden. We willen ook vooral niet naast hem wonen want dan gaat de waarde van ons huis omlaag nog erger: we durven hem geen hand te geven uit angst voor Ebola.

Ik zie de ruzies op twitter met lede ogen aan en ben met een klap wakker geschud uit mijn idealistische droom. Waar ik eerst nog dacht dat wij verenigd waren als volk, tegen een regering die ons te kort doet, schrik ik nu van de reacties. Ja ik wil dat Piet gewoon een man gaat worden met roetvegen en nog liever maak Pieten van alle mensen uit alle rassen die hier wonen. Wij kunnen de Sint dan zien als een normale werkgever die de maatschappij daadwerkelijk wil helpen

Weet u waarom ik kijk naar 'zwarte Piet' als iets wat ik liever niet zie? Omdat ik u hier beneden wat voorbeelden zal geven van het soort Pieten wat meteen een golf van verontwaardiging over het land zou afroepen.
 En als u vind dat de pieten te allochtoon zijn vergeet dan vooral Sint Nicolaas niet. Hij was de bisschop van Myra en voor wie het niet weten:dat ligt in Turkije.
!. Een Argentijnse Sint die moeders van de Plaza de Mayo uit een vliegtuig dropt op pleinen in Nederland en waar zij spontaan beginnen met cadeaus uit te delen. Aan de stuurknuppel van het vliegtuig zit een meneer die ooit nog eens voor een luchtvaartmaatschappij heeft gewerkt. ik wil niet pochen hoor....

2. Een Israëlische Sint die streng Orthodox in het geloof is en die niet in Spanje maar Buitenveldert woont. Hij laat een muur om zich heen bouwen en de mensen moeten over de muur klimmen om hun presentjes te pakken.

3. Een Bin Sint die binnenkomt op een ezel gevolgd door Taliban strijders die spontaan uit elkaar springen en de cadeaus vliegen door de lucht. ( We got him) ;-)

4. Een PVV boot waar de Pieten zo zwart als zwarte schoensmeer zijn en waar de Sint super geblondeerd is. Naast hem staat de hoofdpiet die maar al te graag hier of daar iemand in elkaar beukt. De paardenpiet met lange wilde manen waakt over de gezondheid van zijn dieren. Als cadeau strooien zij pakjes blondering zodat iedereen op de grote sterke leider kan lijken. Zelfs als je niet echt blank bent (zoals de grote leider).

5 Een stoomboot met daarop bankiers en directeuren uit de zorg die kwistig aan wal bonussen rondstrooien en openlijk schuld belijden op pleinen in heel Nederland.

Belachelijk deze voorbeelden? Tja, dat vind ik nu ook van de zwarte Piet maar die mag  en weet u waarom? Omdat ze geen macht hebben alleen maar woorden om u ervan te overtuigen dat zij iedere keer weer gekrenkt worden.

Daarom alleen al zullen wij als groep democratisch moeten zijn en niet door onze wil door te drijven maar de democratie te gebruiken als bescherming van de minderheid!

Marina uit Donetsk

Mijn buurvrouw uit Donetsk wilde ook haar verhaal vertellen en dan niet een verhaal over moeilijke onderwerpen maar hoe de mensen daar lijden onder wat oorlog brengt.

Marina woont in een klein dorpje in Spanje en haar familie woont in Donetsk. Helaas kan ik geen achternaam of foto neerzetten omdat het haar familie zou kunnen schaden.

Donetsk was altijd een mooie stad volgens Marina en er was veel industrie en groen. Helaas is deze stad nu een oorlogsgebied geworden waar mensen in schuilkelders zitten en niet weten wat er morgen kan gebeuren Het scenario zoals dat in Joegoslavië was. Mensen zijn bang en insuline, brood en water is een steeds schaarser artikel. Ook is er weinig internet bereik en mensen die in het buitenland wonen kunnen slecht verbinding met hun achtergebleven familie krijgen. Alleen in het centrum van Donetsk is dat nog mogelijk. De Russische televisie is uit de lucht gehaald.

'Veel propaganda op de televisie in EU en VS maar nergens krijgt men te horen van de Oekraïnse vrijwilligers die goed betaald krijgen om te vechten en zelfs een bonus krijgen voor iedere dode Oekraïner van Russische afkomst' zegt Marina

Marina is verdrietig want zij wil geen oorlog en is bang voor haar familie. Ze begrijpt niet waarom de wereld alles gelooft wat Kiev zegt over de situatie daar en zij is bang dat schaliegas meer telt dan mensenlevens. Over dat schaliegas zegt men dat er 50 jarige contracten zijn afgesloten. Volgens haar is het een groot gevaar en kan het rampen zoals die van Tsjernobyl veroorzaken. 

Marina verteld dat mensen op de daken witte kruisen hadden geschilderd met witte vlaggen als teken dat zij burgers waren en dat niet werd gerespecteerd. Helaas bestaat een groot gedeelte van het leger uit jonge jongens van 18 jaar die voor hun nummer moeten opkomen en niet kunnen schieten en Marina vindt dat er meer doden vallen dan noodzakelijk is. Volgens haar komt dit ook omdat er in de wijde omtrek vaak geen ziekenhuis of medische hulppost is.

Marina is verdrietig en denkt aan haar familie en vrienden in haar land. Zij is bang en het laat de waanzin van oorlog zien. Gewone mensen moeten weer lijden onder de geldzucht van wapenhandelaren en machtswellust van wereldlijders en economische belangen die zwaar wegen. Helaas maakt het ook van gewone nette mensen moordmachines die hun tegenstander niet meer zien als de gewone man die zij zelf ook zijn. Hoelang duurt het voor Marina en familie ook de wapens opnemen?